De dochters van Charles Louis Meylemans

Familie MylemansGeschiedenisVooroudersVlaamse emigratie naar Noord-Frankrijk in de 19e eeuw
Geschreven door Paul Meylemans

Inleiding

We vertelden in eerder verschenen artikels over het leven van de zonen van Charles Louis Meylemans (1850–1918) en hoe Charles Louis Meylemans junior (1878-1931) om het leven kwam. In dit artikel besteden we aandacht aan de dochters van Charles Louis senior.

De dochters van Charles Louis Meylemans

Bij het begin van de 20e eeuw waren de volgende 10 kinderen uit het gezin van Charles Louis en Sophie Rouzé nog in leven:

  1. François (26 november 1876 – 20 juni 1915)

  2. Charles Louis (12 juni 1878 – 28 juni 1931)

  3. Fernande Hortense (4 april 1884 – 28 maart 1932)

  4. Eléonore Jeanne (5 maart 1886 – 15 mei 1966)

  5. Laure (16 november 1888 – 15 juli 1970)

  6. Henri (23 april 1891 – 26 september 1916)

  7. Fernand François (24 juli 1893 – 25 augustus 1974)

  8. Albert (8 mei 1896 – 24 maart 1971)

  9. Suzanne (23 oktober 1898 – 11 januari 1955)

  10. Germaine (15 augustus 1900 – 4 april 1972)

In wat volgt overlopen we de feiten die we voor elk van zijn dochters teruggevonden hebben en proberen zo een beeld te schetsen over hoe hun leven er uit zag.

Fernande Hortense Meylemans

Fernande Hortense Meylemans wordt geboren in 1884 te Houplines. Zij heeft bij de volkstelling van 1896 in Roubaix al de Franse nationaliteit. In 1901, ze is dan 17 jaar, werkt ze als “servante” (dienstmeid) bij een familie in Roubaix. In 1906 woont ze bij de familie Rohart-Dansette in de rue du Collège 109 waar ze ook dienstmeid is.

In 1909 wordt ze een eerste keer zwanger en zet een zoon op de wereld. In totaal zal ze 3 kinderen krijgen waarvan de vader niet gekend is:

  1. Eloi (17 januari 1910 – 18 januari 1910)

  2. Mireille Fernande (28 januari 1911 – 12 augustus 1912)

  3. Roger Fernand (29 oktober 1919 – 15 februari 2000)

In de geboorteakte van Eloi staat dat zijn moeder “éplucheuse” is in een textielfabriek te Roubaix. Een éplucheuse haalt wol of katoen uit de zakken waarin deze getransporteerd wordt, trekt de basismaterie uit mekaar en wast ze om er de onzuiverheden uit te halen.

Tussen 1912 en 1919 trekt ze naar Parijs. In Parijs woont ze in de rue Doudeauville in het 18e Arrondissement. In 1919 zet ze in Parijs haar 3e kind op de wereld. Op professionneel vlak doet ze het goed. Ze is eerst ménagère (huishoudster), dan mécanicienne (mechanicien) en later employée de commerce (winkelbediende).

Volgens een krantenbericht uit 1921 kunnen we afleiden dat ze zeker enkele jaren actief lid was van de Parti Socialiste (de Socialistische Partij). Het socialistisch gedachtengoed had ze zeker met de paplepel in de streek van Roubaix meegekregen.

Ze sterft in 1932 in Parijs en wordt begraven op het kerkhof van Pantin. De 30-jarige concessie voor het graf van Fernande Hortense wordt aangevraagd door haar moeder Sophie Rouzé. Omstreeks 1962 wordt er een verlenging van de concessie voor nog eens 30 jaar aangevraagd.

Roger Fernand is pas 12 jaar als zijn moeder overlijdt. Zijn grootmoeder Sophie Rouzé en zijn tante Eléonore Jeanne bekommeren zich vanaf dan over hem tot hij trouwt.

In 1939 staat Roger Fernand op de conscriptielijst van het 2e recruteringsbureau van Parijs. Volgens een brief van zijn hand heeft hij zich op 28 oktober 1938 vrijwillig ingeschreven in het Franse leger en werd hij daarbij toegewezen aan het “42eRegiment d’Infanterie de Forteresse”. Deze gespecialiseerde eenheid van het Franse leger was verantwoordelijk voor de verdediging van de Maginotlinie, de gordel van forten in het oosten van Frankrijk, langs de grens met Duitsland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog neemt hij vanaf 2 september 1939 deel aan de campagne tegen Duitsland. Maar op 21 juni 1940 wordt hij aan de Col de la Schlucht in de Vogezen gevangengenomen door het Duitse leger en wordt hij overgebracht naar een krijgsgevangenkamp in Duitsland. Hij komt weer vrij op 26 september 1942 en wordt overgebracht naar Toulouse waar een demobilisatie centrum van het Franse leger was.

Van hieruit neemt Roger Fernand het gewone leven weer op, al blijft hij lid van het FFI, de ”Forces Françaises de l’Intérieur”, letterlijk vertaald de Franse Binnenlandse Strijdkrachten. Het FFI was een verzetsbeweging die omstreeks 1944 ontstond door de samensmelting van verschillende verzetsgroepen.

Roger Fernand gaat aan de slag bij de Franse nationale politie als hulp in de keuken. Omdat het een overheidstewerkstelling is moet hij een certificaat voorleggen dat hij de Franse nationaliteit heeft. Omdat zijn nationaliteit niet zo duidelijk is, schrijft hij een brief aan de vrederechter te Toulouse en wordt er een onderzoek opgestart. Zijn dossier wordt gebundeld met het naturalisatiedossier van zijn grootmoeder, Sophie Rouzé. Het besluit is dat zijn moeder, Fernande Hortense bij het bereiken van de meerderjarigheid geen bezwaar heeft aangetekend om de Franse nationaliteit te verkrijgen. Zij heeft m.a.w. op 18-jarige leeftijd automatisch de Franse nationaliteit verkregen. Roger Fernand, die daarna geboren is heeft daarom ook automatisch de Franse nationaliteit sinds zijn geboorte.

Roger Fernand Meylemans trouwt op 19 januari 1946 met de 20-jarige Jeannine Chaulassel die in Parijs geboren is. Hij is horticulteur en zij is sténo-dactylo. Ze krijgen 2 dochters Christiane Jeanne en Françoise Meylemans.

Roger overlijdt op 12 februari 2000 te Bry-sur-Marne en Jeannine enkele jaren later op 3 oktober 2005 te Gournay-sur-Marne.

Dochter Christiane Jeanne trouwt met Haydar Kocdemir. Ze overlijdt in 2019 te Noisy-le-Grand ten oosten van Parijs.

Eléonore Jeanne Meylemans

Eléonore Jeanne Meylemans komt in 1886 ter wereld in La Chapelle d’Armentières. Bij de volkstelling te Roubaix in 1901 is ze 15 jaar. Ze wordt in deze volkstelling twee keer vernoemd. Een eerste keer als Jeanne Meylemans, “domestique” (dienstbode) wonende in de rue Pellart 25, een tweede keer als Eléonore Meylemans, zonder beroep, wonende bij haar ouders in de rue de Jemmapes. In 1906 is Eléonore servante bij de familie Goupil-Warrem in de rue des Arts 65.

In 1907 bevalt Eléonore, op dat ogenblik 21 jaar, in Roubaix van een dochter, Jeanne Philomène Meylemans. Tussen 1907 en 1911 verhuist Eléonore naar Parijs, waar ze cuisinière is. Ze woont in de rue Scribe 3 in het 9e Arrondissement van Parijs.

Op 7 augustus 1911 gaat ze bij notaris Lardy in Parijs en verklaart in het bijzijn van getuigen dat ze wenst te trouwen met Sylvain Joseph Poplawski. Ze wil dat een notaris haar wens om te huwen meedeelt aan haar vader Charles Louis Meylemans die te Roubaix woont en hem om zijn instemming te vragen met het huwelijk. Maar ze laat hem ook weten dat ze sowieso zal trouwen indien hij zijn toestemming niet geeft binnen de 30 dagen. Hoe het verder afloopt kan je lezen in het artikel over Charles Louis Meylemans.

Eléonore trouwt in 1912 met Sylvain Joseph Poplawski (°1885) die haar dochter Jeanne Philomène erkent en legitimeert en haar zo de familienaam Poplawski geeft. Sylvain Poplawski is geboren in Polen en was soldaat in het Légion Etrangère (het Vreemdelingenlegioen). Hij is tewerkgesteld in het circuit van de weddenschappen op renpaarden, een beroepsactiviteit die blijkbaar meerdere leden van de familie Meylemans in Parijs aantrekt.

In 1931 woont het koppel Poplawski-Meylemans in Neuilly-sur-Seine. In dat jaar trouwt hun dochter Jeanne Philomène met Marie Charles Paul Malleville (°1879). Hij is theaterregisseur en 51 jaar oud, zij is 23.

In 1934 herkrijgt Eléonore de Franse nationaliteit, die ze door haar huwelijk was verloren. Ook Sylvain Joseph Poplawski wordt dan genaturaliseerd.

 

Figuur 1 JORF Naturalisatie Eléonore Jeanne Meylemans

Figuur 2 JORF Naturalisatie Sylvain Joseph Poplawski

 

We vinden Eléonore en haar man terug in enkele volkstellingen die in Neuilly-sur-Seine gehouden worden (1936 en 1946), wonend op het adres rue Montrosier 15/2. In 1946 woont dochter Jeanne Philomène weer bij haar ouders en ze is dan weduwe. Ook Roger Fernand Meylemans, de zoon van Fernande Hortense (+1932) woont op dat ogenblik in bij zijn oom en tante.

Jeanne Philomène zal nog voor haar moeder op 6 september 1962 overlijden. Ze is dan 55 jaar oud. Jeanne Philomène wordt op het oude kerkhof van Neuilly-sur-Seine begraven.

Eléonore Jeanne overlijdt op 15 mei 1966. Zij wordt op hetzelfde kerkhof als haar dochter begraven. Sylvain Joseph Poplawski overlijdt in 1973 in Neuilly-sur-Seine en wordt eveneens op het oude kerkhof van Neuilly begraven (Kwartier 4, rij 71, graf 2).

Laure Meylemans

Laure Meylemans wordt geboren in Armentières in 1888.

Vanaf haar 18e werkt ze als servante of als domestique in Roubaix.

In 1918, Laure is dan 30 jaar, vinden we haar terug in Parijs op het adres rue Scribe 3, waar ook Eléonore woonde voor ze trouwde. Ook in Parijs werkt ze als dienstbode. Laure trouwt op 5 maart 1918 in Parijs met François Joseph Buterne, een leerbewerker afkomstig van Tourcoign. Hij is op het ogenblik van hun huwelijk nog in het leger. Hun familieleven en de oorlog lopen dus nog even door mekaar.

François Joseph is van de militielichting 1909. Tussen 1 oktober 1910 en 25 september 1912 doet hij zijn legerdienst. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog wordt hij onder de wapens geroepen en op 3 augustus 1914 arriveert hij in het korps. Van die datum tot 13 juli 1919 neemt hij deel aan de oorlog tegen Duitsland. Op een korte onderbreking na omwille van zijn huwelijk, is hij van 2 augustus 1914 tot 24 oktober 1918 op het slagveld. Op 22 september 1918 geraakt hij gewond nabij Vaucelles (Calvados) in Normandië. Hij wordt voor verzorging naar een hospitaal in Agen gebracht. François Joseph wordt pas op 13 juli 1919 uit het leger ontslagen.

In zijn militair informatieblad staat vermeld dat hij een moedig en koelbloedig soldaat was. Hij ontvangt het Oorlogskruis met bronzen ster.

 

Figuur 3 Oorlogskruis met bronzen ster

 

Tussen 1922 en 1954 woont François Joseph volgens zijn militair informatieblad op de volgende adressen:

  • rue Ma Campagne 203, Tourcoign (1922)

  • rue Bayard 44, Roubaix (1923)

  • rue Olivier Métra 36, 20e Arrondissement Parijs (1932)

  • rue Pasteur 22, Villejuif (1933)

  • impasse Grimaud 2, 19e Arrondissement Parijs (1954)

Kort na haar huwelijk bevalt Laure op 28 juli 1918 in Agen in het Departement Lot-et-Garonne van een zoon die de naam Gérard François krijgt. Het koppel heeft wel in Parijs zijn vaste woonplaats. Op 7 februari 1920 wordt een tweede zoon, Henri, geboren, ditmaal in Tourcoign, de geboortestad van François Joseph. Op dat ogenblik zijn ze daar ook gedomicilieerd.

In 1935 is Laure getuige bij het huwelijk van haar zus Suzanne met diens tweede man, Gabriel Auriac. Er staat vermeld dat ze te Parijs woont in de rue Compans 126. In 1941 trouwt zoon Henri. Zijn ouders wonen dan nog steeds in de rue Compans. In 1945 huwt zoon Gérard François in Parijs. Laure is dan conciërge en woont in de Impasse Grimaud 6.

Op latere leeftijd vinden we het koppel terug in de Dordogne. Laure overlijdt op 15 juli 1970 in Vaunac. Ze is dan 81 jaar oud. Het is zoon Gérard die het overlijden van zijn moeder gaat aangeven. Hoogstwaarschijnlijk zijn ze bij hun zoon of in zijn buurt gaan wonen. François Joseph Buterne overlijdt op 6 mei 1987 in Saint-Astier, eveneens in de Dordogne. Hij wordt 98 jaar oud.

Haar zoon Gérard François overlijdt in 2000 en Henri in 1989.

Suzanne Meylemans

Suzanne Meylemans wordt geboren in 1898 in Roubaix. Tot 1911 komt haar naam voor in de volkstellingen van Roubaix en woont ze bij haar ouders of bij haar moeder nadat haar vader verdwenen is.

In 1922 vinden we haar terug in Parijs. Op 16 augustus 1922 trouwt ze in Parijs met Marcel François Bekaert. Zij is “bobineuse” (spoelenmaakster) en woont in de rue Duris 27 in het 20e Arrondissement van Parijs. Hij is geboren in 1899 te Lille, is “mécanicien” (mechanieker, iemand die zorgt voor het onderhoud van machines) en woont in de rue des Cendriers 56 in het 20e Arrondissement. Wellicht werken ze allebei in de textielindustrie.

Aan hun huwelijk gaat een bijzonder verhaal vooraf.

 

Figuur 4 Marcel Bekaert

Figuur 5 Suzanne Meylemans

 

In 1919 heeft Marcel Bekaert verkering met Marthe Tauban. Marthe Tauban woont in de rue des Cendriers 56 in het 20e Arrondissment van Parijs. Ze wordt zwanger en baart op 29 augustus 1920 een zoon die de naam René Marcel Tauban krijgt. Op het ogenblik dat het jongetje ter wereld komt doet Marcel Bekaert zijn militaire dienst (15 maart 1920 – 15 maart 1922). De aangifte van de geboorte wordt gedaan door Valentine Tauban, wellicht de moeder van Marthe die echter niet haar eigen naam gebruikt, maar die van een andere dochter. Valentine Tauban woont op hetzelfde adres als Marthe en was bij de bevalling aanwezig. Zij verklaart dat Marthe Tauban de moeder van het kindje is.

 

Figuur 6 Geboorteakte van René Marcel (Tauban) Bekaert

 

In het geval dat een derde persoon de aangifte van de geboorte doet, zien we in Frankrijk vaak dat de moeder na enige tijd een verklaring van erkenning aflegt. Marthe Tauban doet dat niet.

In de marge van de geboorteakte vinden we echter noch bijkomende informatie:

  • Op 7 februari 1921 verklaart Marcel Bekaert dat hij de vader is van René Marcel Tauban. De familienaam Tauban wordt in het geboorteregister doorstreept en erboven wordt Bekaert geschreven. Een interessant detail: Marcel Bekaert woont op dat ogenblik in de rue des Cendriers 56, hetzelfde adres als dat van Marthe Tauban.

  • Op 16 augustus 1922 erkent Suzanne Meylemans René Marcel Bekaert als haar kind.

  • Op 19 augustus 1922 wordt René Bekaert gewettigd bij het huwelijk van Suzanne Meylemans met Marcel Bekaert.

Wat is er hier gebeurd? Waarom verklaart Suzanne Meylemans dat René Marcel Bekaert haar kind is, terwijl dat erg te betwijfelen valt? Waarom verklaart Marthe Tauban zelf niet dat ze de moeder is? Allemaal vragen die een tijdje onbeantwoord bleven. Tot … we de overlijdensakte van Marthe Tauban terugvonden.

Marthe Tauban overlijdt op 14 april 1921 en wordt op het kerkhof Pantin begraven. Officieel heeft René Bekaert nu geen moeder meer, zij het dat er geen enkele vrouw tot op dat ogenblik officieel het kind erkend heeft.

Met grote waarschijnlijkheid is Marcel Bekaert na het overlijden van Marthe Tauban Suzanne Meylemans tegen het lijf gelopen, de vonk is overgeslagen en ze zijn plannen gaan maken om te trouwen. Daarbij wou Marcel Bekaert wellicht de opvoeding van zijn zoon René veiligstellen. De eerder beschreven erkenning van René door Suzanne voor haar huwelijk en zijn wettiging tijdens het huwelijk garandeerden dat René verder in het gezin van zijn vader kon opgroeien.

Suzanne Meylemans en Marcel Bekaert krijgen 3 kinderen: Raymond (°1922), Georges Fernand (°1923) en Albert Marcel (°1927). In 1922 woont het koppel in de rue de Ménilmontant 94 en in de periode van 1923 tot 1927 wonen ze in de rue des Cendriers 45, beide in het 20e Arrondissement.

Maar kan de zoon van Marcel Bekaert en Marthe Tauban wel bij hem blijven wonen? Bij de volkstelling van 1926 woont de familie Bekaert-Meylemans in de rue des Cendriers 45-47. Buiten de ouders Marcel en Suzanne worden nog de kinderen Raymond (°1922), Georges (°1923) en René (°1920) vermeld. Alleen staat bij Renés naam “absent” (afwezig) geschreven en later werd zijn naam zelfs geschrapt. Gezien hij in 1926 slechts 6 jaar oud is lijkt het wel erg vreemd dat hij niet in het gezin aanwezig zou zijn. Maar daar is wellicht een logische uitleg voor.

Lang duurt het geluk van het gezin niet, want Marcel Bekaert overlijdt op 10 mei 1929. Hij is maar 30 jaar oud. In 1929 wonen ze in de rue de la Croix Saint-Simon 18. Suzanne blijft achter met 4 kleine kinderen die tussen de 2 en de 9 jaar oud zijn.

Bij de volkstelling die in 1934 in Parijs wordt gehouden vinden we Suzanne terug in de rue Olivier Métra 36-40 in het 20e Arrondissement. Ze werkt nog steeds als “bobineuse”.

Op 31 januari 1935 wordt in het 20e Arrondissement de geboorte aangegeven van Claude Antonin Julien Auriac. Hij is de zoon van Gabriel Auriac en van Suzanne Meylemans, en wordt erkend door de vader die de aangifte doet. Op 28 februari wordt hij ook erkend door zijn moeder. Claude Antonin Julien wordt gelegitimeerd bij het huwelijk van zijn ouders.

Op 17 augustus 1935 hertrouwt Suzanne Meylemans met Gabriel Auriac. In de huwelijksakte wordt als beroep “crémière” (iemand die een kaaswinkel heeft) opgetekend. Gabriel Auriac is in 1899 geboren in Anglards-de-Salers in de Cantal en is “cocher livreur” (koetsier pakjesbezorger) in Parijs. Gabriel Auriac doet zijn dienstplicht tussen 18 oktober1920 en 24 juni 1921 in Algerije als soldaat in het 9e Regiment Zouaven. Gabriel en Suzanne zullen samenwonen in de rue Olivier Métra 36.

Bij de volkstelling die in 1936 te Parijs wordt gehouden woont de familie Auriac-Meylemans nog steeds in de rue Olivier Métra. Suzanne is nu “gérante” (zaakvoerster) bij de Société Maggi. Naast hun zoon Claude, wonen ook de halfbroers Raymond, Georges en Albert Bekaert bij hen. Van René Marcel Bekaert is er geen spoor. Hij zou in 1936 16 jaar oud zijn. Gabriel en Suzanne blijven tot hun overlijden op dit adres wonen.

Gabriel Auriac heeft een zwakke gezondheid. In zijn militair informatieblad staat vermeld dat hij in 1939 behandeld zou zijn voor tuberculose, een ziekte waarvoor pas in 1943 efficiënte medicatie ontdekt werd. Op 9 juni 1941 overlijdt Gabriel Auriac, hoogstwaarschijnlijk aan de gevolgen van tuberculose. Hij is slechts 41 jaar oud. Hij wordt begraven op het kerkhof Pantin.

Suzanne Meylemans overlijdt op 11 januari 1955. Zij is dan 56 jaar oud. Ook zij wordt op Pantin begraven.

Rene Marcel Bekaert trouwt in 1939 in het 11e Arrondissement van Parijs. Hij overlijdt in 2007 in Perpignan.

Raymond Bekaert trouwt in 1948 in het 20e Arrondissement van Parijs. Hij overlijdt in 2009 in Créteil.

Georges Fernand Bekaert trouwt in 1948 in het 20e Arrondissement van Parijs. Hij overlijdt in 2000 in Jarnac.

Albert Marcel Bekaert trouwt in 1954 in het 20e Arrondissement van Parijs. Hij overlijdt in 2019 in Le Plessis-Robinson.

Claude Antonin Julien Auriac overlijdt in 2017 in Sevran.

Germaine Meylemans

De jongste dochter, Germaine Meylemans, wordt in 1900 in Roubaix geboren. Vanaf 1931 woont ze in het 20e Arrondissement van Parijs in de rue des Cendriers. Van beroep is ze dactylo, een modern beroep. In 1932 trouwt ze met Georges Louis Alexandre, een weduwnaar en ook een oorlogsslachtoffer. Georges Louis is in 1896 in Parijs geboren.

Georges Louis Alexandre is een man met een rugzak. Hij heeft in zijn leven al heel wat meegemaakt voor hij met Germaine Meylemans trouwt.

 

Figuur 7 Opname van Georges Louis en Henri Eugène Alexandre in de Assistance Publique in 1901

 

In 1901, hij is dan 5 jaar oud, wordt hij samen met zijn jongere broer Henri Eugène (°1898) door zijn grootmoeder naar de Administration de l’Assistance Publique gebracht. Zijn ouders zijn met de noorderzon verdwenen en hebben hem en zijn broer bij de grootmoeder achtergelaten die zelf niet de middelen heeft om de twee kleinkinderen groot te brengen. Georges Louis en Henri Eugène worden ingeschreven in de lijsten van de “enfants assistés”, kinderen die onder voogdij worden geplaatst. De twee jongens worden nog dezelfde dag naar Lormes (Nièvres) gebracht waar ze hoogstwaarschijnlijk in een instelling of bij pleegouders terechtkomen. In de lijsten van de volkstellingen van 1901 en 1906 vinden we hem niet, wellicht omdat zulke kinderen nooit lang op dezelfde plaats verbleven.

Als 18-jarige werkt Georges Louis als knecht op een boerderij in Pazy (Nièvre). Op 12 april 1915 wordt hij onder de wapens geroepen en ingelijfd bij het 95e Régiment d’Infanterie. Na enkele maanden opleiding wordt hij in december van datzelfde jaar naar het front gestuurd. Tussen december 1915 en oktober 1918 is hij actief in de oorlog betrokken. Hij getuigt van moed want op 16 juli 1918 valt hij op heldhaftige manier de vijand aan met granaten en neemt hij deel aan de gevangenneming van 7 Duitsers. Op 25 oktober 1918, kort voor de wapenstilstand, wordt hij ergens aan de Marne zwaar verwond aan het hoofd door een wegvliegend stuk van een obus. Hij wordt van het front weggehaald om verzorgd te worden en blijft tot 11 november 1918 in het leger. Maar ook daarna wordt hij verder door het leger ondersteund tot 24 oktober 1919. Later zal hij voor zijn heldendaden gedecoreerd worden.

In 1923 huwt Georges Louis met Germaine Mathilde Rousseau. Germaine Mathilde is 10 jaar ouder dan hijzelf en is in 1904 op 18-jarige leeftijd een eerste keer getrouwd. Haar eerste huwelijk hield niet lang stand want in 1908 scheidt ze van haar eerste man.

Germaine Mathilde is modiste en ook fotografe. Uit het huwelijk met Georges Louis Alexandre wordt in 1924 een zoon geboren, Gabriel Maurice Henri Alexandre. In 1929 overlijdt Germaine Mathilde Rousseau op 42-jarige leeftijd. Georges Louis blijft achter met een zoon van 5 jaar oud.

In 1932 hertrouwt hij met Germaine Meylemans. Germaine wordt zwanger maar haar kind wordt in 1936 levenloos geboren.

Dagelijks heeft Georges Louis hinder van de gevolgen van de verwonding opgelopen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij ontvangt dan ook een invaliditeitspensioen van het leger. Maar daarvoor moet hij ook regelmatig op medische controle.

  • Op 15 september 1919 besluit de Commission de Réforme hem een tijdelijk pensioen van 20% toe te kennen voor indeuking van de linker schedelzijde over een oppervlakte van 2 bij 3 cm, hoofdpijn en duizeligheid. Er wordt hem ook een certificaat van goed gedrag toegekend.

  • Op 29 september 1921 wordt zijn toestand opnieuw geëvalueerd. Hij krijgt nu een definitief invaliditeitspensioen van 20.

  • Op 9 mei 1923 wordt er voorgesteld om zijn definitief invaliditeitspensioen permanent te maken. Hij krijgt vanaf 15 september 1923 een pensioen van 480 frs.

  • In maart 1935 wordt hij ontslagen van alle militaire verplichtingen en wordt hem een tijdelijk invaliditeitspensioen van 85% toegekend voor

    • Onregelmatige linkszijdige Jacksoniaanse aanvallen (een soort van epileptische aanvallen), die soms meerdere keren per dag terugkeren en dan een of twee dagen stoppen. Hij verliest het bewustzijn niet, maar is zich nergens van bewust. Hij wordt tegelijkertijd lijkbleek en is dan volledig afwezig: de beschrijving van deze aanvallen door zijn vrouw is oprecht en overtuigend.

    • Frontale schedelfractuur van 2,5 cm bij 1 cm. Georganiseerde botfragmenten aanwezig.

    • Subjectief syndroom: hoofdpijn, duizeligheid, geheugenproblemen, nervositeit.

  • In 1945 wordt zijn gezondheidssituatie zoals vastgesteld in 1935 bevestigd en zijn tijdelijk pensioen blijft behouden.

  • In maart 1948 wordt zijn tijdelijk pensioen opgetrokken tot 90% en worden er aan de reeks ongemakken waarvan hij lijdt nog gehoorproblemen toegevoegd. Bilateraal centraal gehoorverlies. Sclerotische trommelvliezen, negatieve Rinne-test.

  • In oktober van hetzelfde jaar wordt er een voortgezet onderzoek gedaan van zijn gehoorproblemen, waarbij de dokter de volgende diagnose stelt:

    • Volledige bilaterale doofheid. Sclerotisch trommelvlies, geen gehoor in beide oren. Stemvork niet waargenomen via de lucht, 128, zwak waargenomen via bot.
      Afwezigheid van ooglid-reflexen als er plots dicht bij het oor een intens geluid gemaakt wordt. Behoud van calorische respons. Volledige labyrintische doofheid.

    • Bijna dagelijks optredende Jacksoniaanse aanvallen.

    • Fractuur van het linker voorhoofdsbeen.

    • Subjectief hoofdletselsyndroom.

Op basis van deze medische vaststellingen wordt hem een tijdelijk pensioen van 100% toegekend.

  • In februari 1950 volgt nog maar eens een medisch onderzoek, waarbij de dokter verklaart dat de trommelvliezen in orde zijn, maar alle andere diagnoses blijven identiek. Besluit: het tijdelijk pensioen wordt terug op 90% gebracht.

  • In november 1951, Georges Louis is dan 55 jaar, volgt weer een medisch onderzoek met als resultaat dat hij een definitief pensioen van 100% krijgt toegewezen.

Zijn decoraties

In december 1950 wordt aan Georges Louis Alexandre de Médaille Militaire avec Croix de Guerre, Palme et Etoile de Bronze (de Militaire Medaille met Oorlogskruis, Palm en Bronzen Ster) toegekend. Dat wordt in het staatsblad van 1 januari 1951 gepubliceerd.

 

Figuur 8 JORF Toekenning van de Médaille Militaire aan Georges Louis Alexandre

Figuur 9 Oorlogskruis met bronzen ster en palmtak

 

Op 21 mei 1952 wordt Georges Louis Alexandre met terugwerkende kracht vanaf 22 september 1951 benoemd tot Chevalier de la Légion d’Honneur omdat hij in de Eerste Wereldoorlog gewond is geraakt en ten gevolge van deze verwondingen 100% gehandicapt is. Hij ontvangt hiervoor de som van 750 fr per jaar. Deze onderscheiding wordt hem op 16 augustus 1952 thuis in l’Orée du Bois in la Mancelière par Brézolles in het Departement Eure-et-Loir overhandigd door Clément Lefébure reserve-kapitein met rust.

Georges Louis Alexandre overlijdt op 16 mei 1955 in La Mancelière. Hij is dan 58 jaar.

 

Figuur 10 Toekenning van de eretitel van Chevalier de la Légion d'Honneur aan Georges Louis Alexandre

 

Slot

Verplicht door economische omstandigheden vertrok grootvader Frans Meylemans omstreeks 1851 vanuit Mechelen naar Noord-Frankrijk om er een beter bestaan te zoeken voor hem en zijn gezin. Daarbij werd hij wellicht aangespoord door de verhalen van emigranten uit zijn directe omgeving. Zijn zoon Charles Louis, die nog in Mechelen geboren was, had het ongeluk om gehandicapt te geraken op een ogenblik dat een economische crisis Frankrijk teisterde. Als “étranger” had hij geen recht op steun in Frankrijk. Hij doet nog een poging om de Franse nationaliteit te krijgen, maar die wordt hem geweigerd. Zo raakte hij zonder werk en op de dool.

Zijn kinderen kozen ervoor om naar de grootstad Parijs te trekken waar er meer werkgelegenheid was en waar die ook meer divers was. Ze hadden gezien hoe hard het leven van hun vader was, en wilden zelf wel wat anders. Zo kwamen er sommigen in het circuit van de weddenschappen op paardenraces terecht, waar het geld zomaar toestroomde. Dat zette andere familieleden aan om in dezelfde sector te werken.

De kinderen van Charles Louis hadden aan den lijve ondervonden hoe het was om met velen in een klein huisje te moeten leven. Zij kozen er resoluut voor om minder kinderen te hebben en in een comfortabel huis of appartement te leven.

De Eerste Wereldoorlog eiste een grote tol bij de nakomelingen van Charles Louis. Alle zonen zijn soldaat in de oorlog. Zijn zonen François (1876-1915) en Henri (1891-1916) laten daarbij hun leven op het slagveld, “Mort pour la France”. Charles Louis junior (°1878) wordt gewond aan het gehoor en aan een oog en wordt krijgsgevangen genomen. Zijn zoon Fernand François (°1893) wordt als soldaat het grootste deel van de oorlog ingezet in de defensie-industrie, ver weg van het front in de Pyrénéen, al is ook hij enkele maanden aan het front. Albert (°1896) tenslotte wordt aan het front tot twee keer toe verwond, maar lijkt er geen zware handicaps aan over te houden.

Ook sommige schoonzonen van Charles Louis zijn actief in de Eerste Wereldoorlog betrokken. Sylvain Joseph Poplawski (°1885), de man van Eléonore Jeanne, vecht aan de zijde van Frankrijk in het “Légion Etrangaire” (het Vreemdelingenlegioen). François Joseph Buterne (°1889), de echtgenoot van Laure, had in het Franse leger gevochten en was er gewond geraakt. Georges Louis Alexandre (°1896) tenslotte, die met Germaine getrouwd was, ontsnapte ter nauwer nood aan de dood toen een schrapnel zijn hoofd raakte. Hij bleef er heel zijn leven de gevolgen van dragen.

Zowel Marcel François Bekaert (°1899), de eerste man van Suzanne Meylemans, als haar tweede man Gabriel Auriac (°1899) hadden het geluk net te jong te zijn tijdens de Eerste Wereldoorlog om ingezet te worden bij de gevechten.

De combinatie van de beperkte kinderwens bij deze generatie en de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog maakten dat er bij de kleinkinderen van Charles Louis Meylemans slechts 2 mannelijke naamdragers waren:

De natuurlijke zonen van Fernande Hortense Meylemans

  1. Eloi Meylemans (1910-1910)

  2. Roger Fernand Meylemans (1919-2000).
    Roger Fernand zal zelf 2 dochters hebben, waardoor we kunnen besluiten dat er van de familietak van Charles Louis Meylemans na 2000 geen mannelijke naamdragers meer overblijven.

De kleindochters van Charles Louis die de naam Meylemans nog droegen waren:

  • De dochters van François Meylemans en Valentine Priem

    • Marie Louise Meylemans (1913-2007)

    • Marie Thérèse Françoise Meylemans (1914-1960)

  • De dochter van Charles Louis Meylemans en Louise Osswalt

    • Jacqueline Joséphine Meylemans (1920-2000)

  • De natuurlijke dochter van Fernande Hortense Meylemans

    • Mireille Fernande Meylemans (1911-1912)

  • De dochters van Fernand François Meylemans en Dominiquette Dorothée Douat

    • Suzanne Fernande Meylemans (1920-2012)

    • Odette Elise Meylemans (1922-1979)

    • Paulette Renée Meylemans (1928-2014)

  • De dochter van Albert Meylemans en Joséphine Suzanne Mayer

    • Albertine Germaine Meylemans (1921-2001)

Er blijven anno 2026 geen afstammelingen meer van Charles Louis Meylemans die nog de naam Meylemans dragen. Wel zijn er nog achterkleinkinderen van hem in leven, met wie we contact hebben gehad en die we hierbij willen danken voor het ter beschikking stellen van foto’s en informatie over hun ouders en grootouders.

Verwante artikelen

In dezelfde reeks verschenen ook de volgende artikelen:

Bronnen

Geboorteakten

Huwelijksakten

Overlijdensakten

Volkstellingen

Militair dossier

Krantenartikelen

Paul Meylemans
Volgende

Een paspoortbriefke voor Cornelis Mylemans uit Duffel verklapt ons zijn familieband